آیا واجد شرایط هستید؟
قبل از اینکه ریالی خرج کنید، شش شرط را با هم ببینید — نه یکییکی و در صفحات پراکنده.
بعضی از این شرطها را بیشتر سایتها نمینویسند، چون بازدیدکننده را دور میکنند. ما مینویسیم. کسی که سابقهٔ کار ندارد و این را نمیداند، ممکن است ماهها وقت و مبلغ قابلتوجهی هزینه کند و آخرش رد شود. شنیدن «نه» در روز اول از شنیدنش در ماه سوم بسیار ارزانتر است.
دو موردی که بیشتر از همه با هم اشتباه گرفته میشوند اینهاست: مدرک تحصیلی حداقل ندارد، ولی سابقهٔ کار دارد. خیلیها برعکسش را تصور میکنند و نگران مدرکی هستند که اصلاً مشکلساز نیست، در حالی که چیزی که واقعاً پرونده را متوقف میکند جای دیگری است.
اگر بعد از خواندن این صفحه مطمئن نبودید کدام دستهاید، بپرسید. جواب دادن به یک سؤال برای ما هزینهای ندارد؛ شروع کردن پروندهای که نباید شروع میشد برای هر دومان دارد.
شش شرط، در یک نگاه
- قابل قبول
مدرک تحصیلی — هر سطحی
ایوو حداقل مدرک تحصیلی تعیین نکرده است. ابتدایی، راهنمایی، دیپلم یا لیسانس — هر مقطع تمامشدهای کافی است. رشته هم اهمیتی ندارد.
جزئیات مدرک تحصیلی → - الزامی
سابقهٔ کار — بدون آن راهی نیست
معمولاً حداقل دو سال، و باید تجاری باشد: بازرگانی، فروش، خرید، کسبوکار. کار ساختمانی پذیرفته نمیشود، هر چند سال هم که باشد.
- توجه
سن — ۱۸ تا ۶۰
محدودهٔ اقامت کاری ۱۸ تا ۶۰ سال است و ۱۸ تا ۵۵ راحتتر. ثبت شرکت هیچ سقف سنی ندارد؛ آنچه بالای ۶۰ سال تغییر میکند بیمهٔ اجباری اقامت است که بسیار بالاتر میرود.
- الزامی
سوءپیشینه — باید پاک باشد
هر محکومیت قضایی مانع صدور دعوتنامه میشود. هیچ نوع محکومیتی نادیده گرفته نمیشود.
- قابل قبول
ویزای دانشجویی — مانع نیست
دانشجو میتواند شرکت ثبت کند. ولی ترتیب تبدیل اقامت دانشجویی به کاری عوضشدنی نیست: اول نامهٔ تسویه از دانشگاه، بعد ابطال اقامت دانشجویی، و تنها بعد از آن درخواست کارت اشتغال.
- نکته
نامهٔ معرفی — فقط یکی
یک نامه برای قویترین سمتی که پرونده روی آن میایستد، نه چند نامه. نامه را کارفرما مینویسد، به انگلیسی، و این تنها مدرکی است که نیازی به ترجمه ندارد.
نامهٔ معرفی چه باید داشته باشد →
سوالهای پرتکرار
هیچ سابقهٔ کاری ندارم. راهی هست؟
نه. کسی که هیچ سابقهٔ کاری ندارد اصلاً نمیتواند در ایوو برای دعوتنامه اقدام کند و راه دور زدنی هم وجود ندارد. راهش این است که اول جایی مشغول به کار شوید و سابقه بسازید. جواب ناامیدکنندهای است، ولی شنیدنش در ابتدا بسیار ارزانتر از فهمیدنش در وسط پرونده است.
حدود ۱۸ سالم است و تازه درسم تمام شده. دو سال سابقه ندارم.
برای شما یک استثنای شناختهشده وجود دارد. چون قوانین چین کار همزمان با تحصیل را مجاز نمیدانند، کسی که تازه از تحصیل درآمده اصلاً فرصت ساختن سابقه نداشته و مقامات این را در نظر میگیرند. پروندهای با دو ماه سابقه پذیرفته شده است. این استثنا به سن و تازه تمامشدن تحصیل مربوط است و به متقاضی مسنتری که فقط سابقهاش کم است تعمیم داده نمیشود.
در دوران تحصیل کار میکردم. آن سابقه حساب میشود؟
نه. قوانین چین کار همزمان با تحصیل را به رسمیت نمیشناسند. این را خودمان زودتر مطرح میکنیم، چون ممکن است تصور کنید سه سال سابقه دارید و در واقع صفر داشته باشید — و بدترین جای فهمیدن این موضوع مرحلهٔ دعوتنامه است.
سابقهام مال سالها پیش است و بعدش بیکار بودهام.
مشکلی ندارد. سالهای بیکاری کسی را رد نمیکند. آنچه اهمیت دارد وجود سابقهٔ کار است، نه تازه بودنش.
شرکت یا مغازهٔ خودم را داشتم. قابل قبول است؟
بله، و بین مشتریان ایرانی رایج است. خودتان را بهعنوان مدیر شرکت یا مغازهٔ خودتان معرفی میکنید و نام خودتان در نامه میآید. اگر کسبوکار هنوز فعال است و شما هم در آن مشغولید، نامه اصلاً تاریخ پایان لازم ندارد و میتواند بنویسد که کار ادامه دارد.
بالای ۶۰ سال هستم. یعنی هیچ کاری نمیشود کرد؟
نه، و این دو موضوع جداست. ثبت شرکت هیچ سقف سنی ندارد و برای شما هم مثل بقیه انجام میشود. آنچه فرق میکند اقامت کاری است: بالای ۶۰ سال بیمهٔ اجباری بسیار بالاتر میرود، آنقدر که ممکن است کل نقشه را زیر سؤال ببرد. عددش را اینجا نمینویسیم چون هنوز نزد ما ثبت نشده، و حدس زدنش به ضرر شماست — فقط بدانید نزدیک ۱٬۷۴۰ یوان استاندارد نیست. قبل از هر تصمیمی از ما بپرسید.
سوءپیشینهام را چطور بگیرم؟ باید ترجمه و تأییدش کنم؟
اگر ایرانی هستید، نه. گواهی را از سامانهٔ رسمی ایران به فارسی دانلود میکنید و در پنل آپلود میکنید. همین. ترجمه و زنجیرهٔ تأییدیه در ایران لازم نیست؛ ما آن را از طریق کنسولگری ایران در شانگهای ترجمه و تأیید میکنیم. این را صریح میگوییم چون زنجیرهٔ تأییدیه کندترین و گرانترین بخش کل پروژه است و کسی که فکر کند سوءپیشینه هم مثل پاسپورت و مدرک تحصیلی همان مسیر را میخواهد، هفتهها و پول زیادی را بابت چیزی خرج میکند که اینجا انجام میشود.
سوءپیشینه چقدر اعتبار دارد؟
بستگی به کشور دارد و باید هر بار چک شود. برای ایران دو ماه و برای افغانستان شش ماه. دو ماه کوتاه است، پس گواهی ایرانی باید نزدیک به زمانی که لازم میشود گرفته شود، نه زودتر و همراه بقیهٔ مدارک — یعنی دقیقاً برعکس توصیهای که برای پاسپورت و مدرک تحصیلی داریم. غریزهٔ همه این است که همهچیز را یکجا جمع کنند، و نتیجهاش گواهی منقضی و شروع دوبارهٔ همان مرحله است.
چند نامهٔ معرفی بفرستم؟
یکی. قویترین سمتی را که پرونده واقعاً روی آن میایستد انتخاب کنید. فرستادن چند نامه پرونده را قویتر نمیکند.
غیر از نامه، فهرست سوابق هم لازم است؟
بله. در کنار آن یک نامه، فهرستی از تمام سمتهایی که از پایان تحصیل تا امروز داشتهاید به ما میدهید: از چه سالی تا چه سالی، با چه کاری. برای این فهرست هیچ مدرک یا سندی لازم نیست؛ تاریخها و نوع کار دقیق کافی است. فقط نباید فاصلهٔ توضیحدادهنشده داشته باشد.
اگر سابقهام کافی نباشد، میشود نامه را کمی متفاوت نوشت؟
نه، و این را جدی میگوییم. نامهٔ ساختگی میتواند باعث رد شدن مستقیم دعوتنامه شود. ولی ریسک بزرگتر بعداً میآید: اگر روزی بخواهید کارت اشتغالتان را به شهر دیگری منتقل کنید، آن ادارهٔ دوم سابقهٔ شغلی را بسیار دقیقتر بررسی میکند، و چیزی که آن موقع کشف شود مشکلی بهمراتب بزرگتر از مشکلی میسازد که قرار بود حلش کند. این تعهدی است که تا وقتی کارت اشتغال دارید با خودتان حمل میکنید.
با کسی حرف بزنید که واقعاً در ایوو است
شرایطتان را بگویید تا صادقانه بگوییم ارزشش را دارد یا نه، چقدر خرج برمیدارد و چقدر طول میکشد.
مشاوره رایگان بگیرید